Ηλικιακή διάκριση και διαγενεακή διάδραση

Η Ηλικιακή διάκριση ορίζεται ως ένα σύνολο αντιλήψεων και κοινωνικών συμπεριφορών που στηρίζεται στη αρνητική πλευρά της γήρανσης.  Οι ηλικιωμένοι θεωρούνται απόμαχοι της ζωής, άτομα ευαίσθητα και εξαρτημένα, συχνά δύστροπα που αποτελούν βάρος για την οικονομία του κράτους τόσο σε επίπεδο δημογραφικό όσο και κοινωνικό. Με άλλα λόγια, η ηλικίωση αποτελεί μια φυσική διαδικασία που αποδυναμώνει τα μέλη μιας κοινωνίας, τα καθιστά ανίκανα να προσφέρουν  ( συνταξιοδότηση ) και τα περιορίζει σε μια παθητική στάση ζωής που συνίσταται σε ποικίλες κοινωνικο-οικονομικές επιβαρύνσεις για τις νεότερες και πιο ενεργές κοινωνικές ομάδες.

 

Οι εκπρόσωποι της παραπάνω ηλικιακής ομάδας που αποτελούν θύματα της διάκρισης αυτής συχνά εγκλωβίζονται στους βιολογικές αλλαγές που τους συμβαίνουν  και αποδέχονται τις παραπάνω κοινωνικές νόρμες με σοβαρές συνέπειες στην ψυχολογική τους υγεία και στην κοινωνική τους υπόσταση.  Με αυτό τον τρόπο οι νέοι απαξιώνουν τους μεγαλύτερους και οι μεγαλύτεροι δεν εμπιστεύονται τους νέους, γεγονός που καθιστά τους ανθρώπους  διαφορετικών ηλικιών ανήμπορους να δεχτούν την ηλικίωση που αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα της διαδικασίας της  ζωής.  Συνεπώς, η απόσταση των γενεών μεταξύ τους και έλλειψη διαγενεακής διάδρασης μόνο αρνητικές συνέπειες μπορεί να επιφέρει σε ένα κοινωνικό σύνολο που τα μέλη του είναι διαφορετικών ηλικιών.

 

Απορροφημένος κανείς από τις αρνητικά χρωματισμένες και κοινωνικά επιβεβλημένες θέσεις και αντιλήψεις για τους εκπροσώπους της τρίτης και τέταρτης ηλικίας φαίνεται να ξεχνά τη σημασία της προσφοράς όταν προέρχεται από μια ηλικιακή ομάδα που αριθμεί χρόνια, εμπειρία και  σοφία στους ώμους της.

 

Η επικοινωνιακή σχέση που δύναται να δημιουργηθεί ανάμεσα σε εκπροσώπους διαφορετικών γενεών έρχεται να αποθαρρύνει και να ανατρέψει αρνητικές αντιλήψεις και ηλικιακές διακρίσεις όπως οι παραπάνω. Αρκεί να αναλογιστεί κανείς την σχέση που διαμορφώνεται μεταξύ των παιδιών και των γονιών μας και πόσο χρήσιμη παραμένει στην σημερινή Ελληνική κοινωνία. Παιδιά που μεγαλώνουν με τη βοήθεια ανθρώπων που μεγάλωσαν εμάς τους ίδιους και που όταν μεγαλώσουν λίγο ακόμα θα θεωρηθούν αρκετά μεγάλοι για όποια κοινωνική δραστηριότητα και συμμετοχή.

 

Το Γηροκομείο « Εστία Κωνσταντινουπόλεως»  ενθαρρύνει  και υποστηρίζει την  διαγενεακή διάδραση στο πλαίσιο της καθημερινότητας του, εξυμνώντας την σημασία της αλληλεπίδρασης της γιαγιάς και του παππού με τον μικρό μαθητή, τη νεαρή φοιτήτρια και τον νέο επαγγελματία. Με αυτή την πεποίθηση ξεκίνησε ένας κύκλος ψυχοκοινωνικών -διαγενεακών δραστηριοτήτων που έλαβε χώρα τον Δεκέμβριο στο Γηροκομείο μας. Νεαροί κομμωτές από το ΙΕΚ Βάρης μας επισκέφθηκαν και επιμελήθηκαν τις κομμώσεις ενοίκων του Γηροκομείου. Οι κομμωτές επέδειξαν απόλυτο επαγγελματισμό και ευελιξία στις απαιτήσεις των ‘ηλικιωμένων πελατών’ τους και  οι ένοικοι εμπιστεύτηκαν τις δεξιότητες και τις φρέσκιες ιδέες των νέων επαγγελματιών. Στη συνέχεια και ακριβώς στην ίδια ατμόσφαιρα το Μουσικό Εργαστήρι « Έκφρασις» και οι μικροί μουσικοί και τραγουδιστές παρουσίασαν μια μουσική παράσταση  που διασκέδασε τόσο μικρούς όσο και μεγάλους, τόσο νέους όσο και γηραιότερους, όλους ανεξαιρέτως, ακριβώς όπως αρμόζει σε μια κοινωνία χωρίς ηλικιακούς περιορισμούς.

 

Καρβουνοπούλου Ευθυμία, M.A.
Γεροντολογική Ψυχολόγος
Διευθύντρια Γηροκομείου